هنرهای تجسمی، از نخستین زبانهای بشر برای درک و ابراز احساسات بودند؛ از چهرهها و فیگورها گرفته تا اسطورههای ذهنی، همه در قالب خاک، سنگ، چوب یا فلز جان میگرفتند تا چیزی بگویند که زبان از گفتنش ناتوان بود.
از سال ۱۳۹۰ طراحی را آغاز کردم، سپس با ورود به رشتهی گرافیک، نگاه دقیقتری به فرمها پیدا کردم.
همهچیز از یک پروژه سادهی دانشگاهی شروع شد؛ وقتی یکی از طراحیهایم را انتخاب کردم تا برای اولینبار مجسمهاش را بسازم. لمس گل و شکلدادن آن، چالشی تازه و متفاوت بود.
از آن روزها تا حالا، مجسمهسازی برای من فقط ساختن یک فرم نیست،ساختن پلیست میان مخاطب و حسهای فراموششدهاش.